Gratia plena - odnaleźć w sobie grację

Cześć , ten post mógłby być podobny do poprzedniego. Miałam pisać co miesiąc - nie piszę wcale, miała odpocząć - nie odpoczywam, miało być lepiej - jest jak zawsze.  Nie będę układać kolejnego planu, ani podsumowywać co chciałam zrobić, a czego nie zrobiłam przez ostatnie prawie pół roku. Chcę w końcu na poważnie zająć się tym co we wstępie napisałam.  Moje życie składa się z planów, których nie realizuję a nie chcę żeby tak było. Za 16 miesięcy wychodzę za mąż, to nawet nie półtorej roku a kompletnie nie czuję się na to gotowa. Nie umiem kochać Nie jestem blisko Boga Nie zmieniłam siebie w żadnym aspekcie i taka jaka jestem teraz nie chcę wejść w małżeństwo. Mój narzeczony jest największym szczęściem jakie mnie w życiu spotkało, nie chcę by spędził życie z nieszczęśliwą kobietą u swego boku. Poza tym nie chcę szukać u niego ciągłej miłości i akceptacji bo tego powinnam szukać u Boga.  Bez zbędnych wstępów próbuję od nowa, po raz kolejny, aż do skutku. Będę pisać raz w ty...